Nie chodzi o to, by podawać jak najwięcej antyoksydantów, lecz przywrócić skórze zdolność ich endogennej produkcji i regulacji.

To jeden z najbardziej świadomych i dojrzałych kierunków rozwoju nowoczesnej praktyki gabinetowej, jako konsekwencja obserwacji skóry przeciążonej nadmierną stymulacją, zbyt częstymi peelingami, agresywnymi procedurami, wieloletnim stosowaniem retinoidów, przewlekłym stresem oksydacyjnym oraz zaburzoną barierą ochronną. 

Te „małe elektrownie” ponownie znalazły się w centrum zainteresowania biologii starzenia. Z uwagi na ich znaczenie dla jakości kolagenu, sprawności procesów komórkowych zależnych od energii i równowagi redoks oraz dla odpowiedzi skóry na bodźce zewnętrzne.

Protokół wiosenny to sztuka balansowania między aktywną stymulacją a krótkimi oknami na regenerację, a nie całkowita rezygnacja z dobrodziejstw witaminy A.